|
Verdriet
Ik heb verdriet
Lachen kan ik niet Ik heb verdriet,
verdriet..zoveel Ik krijg
niks meer door mijn keel Ik hou van hem
Die jongen met die lieve stem De lucht is
nu grijs en grauw
Bij hem was de lucht altijd blauw
Ik huil van binnen en van buiten
In mijn kamer achter de ruiten
Mijn vingers en lippen kapot gebeten
Het zijn eigenlijk noodkreten
Ik heb
veel pijn
Het is echt niet fijn Mijn hart is gebroken
Een pijl is door mijn hart gestoken
De haren die voor mijn gezicht hangen
De tranen rollen over mijn wangen
Mijn pupillen zijn twee zwarte gaten Het is moeilijk om hem te verlaten En jij?
Waarschijnlijk niet maar ik kan je het toch maar vragen?
heb je eigelijk wel al eens aan me gedacht?
ik zie je nog graag en ik heb je gemist.
en jij? wat heb jij gedaan?
heb jij me ook zo gemist of toch niet?
het zal misschien toch niets meer worden tussen ons,
maar onthoud: ik hou van jou!
Je uitstraling je prachtige lach,
hoe lief je bent hoe leuk je doet,
laat voelen dat ik je mag.
maar op 1 moment word het toch te laat,
en merk ik dat je met een ander meisje verder gaat,
Het enige wat ik je wil
zeggen dat ik altijd van je heb gehouden,
en dat ik dat altijd nog
zou blijven doen. Smartvolle gevoelens en frustraties
bekomen van het verleden
korte of lange relaties
aangegaan toen of heden
mijn hart bonst zo luid
net of het kan denken
wat liep er fout en wie maakte het uit
moet ik er mee leven of zal ik zwenken
was het wel gebroken
of was het een banaal besluit
is dit gewoon in mijn zijn gedoken
en hielp ik het erin en daarna er weer uit |
