Mijn ouders
zestig jaar samen
het is nogal niet zomaar iets
voor mij de zwaarste beslissing uit mijn leven
lange tijd gezorgd en gezorgd
als baby geboren ook zo klein weer aan het eind
de rollen veranderd best wel eens zwaar
beide bedlegerig het overkomt je als kind zomaar
heb jullie verzorgd kan het nu niet meer aan
zelfs de doktoren verbieden mij verder te gaan
ik moet mijn handen terugtrekken
wat mij heel erg pijn doet
de mensen waar je heen gaat die kunnen het beter
jullie voelen je veilig met mij aan je zij
maar heus het is beter voor beide partij
vandaag de beslissing oh oh wat een ramp
ik wou dat ik een beetje anders was iets meer nonchalant
jullie zijn mijn kinderen geworden
en nu moet ik je laten gaan
geen mens kan het meer stoppen
vergeef me pap en mam dat ik niet verder mocht gaan
Gemaakt door RoosVoor mijn ouders
Verwijten kan ik het jullie niet
ben zelf ook geen al te beste griet
maar hoe kan je je kinderen toch leren
dat zij alleen jullie regels moeten respecteren
en als je het er niet mee eens bent
je ook niet meer welkom bent
als je dan na vele jaren je kind weer ziet
en nog niet in staat bent te praten of wat warmte te geven
Als ik rondkijk zie ik vaak hoe het had kunnen zijn
vrijheid voor beiden maar ook gezellig samenzijn
van mijn jeugd heb ik gelukkig veel goede momenten
de vervelende momenten horen erbij
toch blijft er veel knagen en daarom wil ik vragen WAAROM
hebben jullie daar weleens aangedacht
maar ach het is zoals het IK HEB HET JULLIE VERGEVEN
maar vergeten kan ik het nog niet
Een stem vanuit
de hemel
Een stem klinkt vanuit de hemel...
Vader, moeder wees niet boos,
anderen hebben me meer nodig...
Verdriet en pijn, vergeef me
De wereld heeft mij nodig
Jullie kunnen dit nog niet zien
Konden jullie mij nu maar zien...Zo groot
Ik straal, Ik raak jullie aan maar je voelt het niet
Ik blijf nog even heel dicht bij jullie
Als je luistert met je hart,moet je mij ook kunnen horen
Ik zal niets verzwijgen,wees niet bevreesd
Bedankt moeder voor al die uren aan mijn bed.
Bedankt vader voor al je steun.
Als je niet weet wat er gebeurt, wat je overkomt
Rare dingen, wees dan zeker, ik ben het
Ik ben bij jou. Ik zou je nooit echt verlaten
Ik dans nu in het licht, ik maak me sterk voor mijn grote taak
Bij jullie was ik te beperkt
Ik kon het niet meer aan
Ik draag jullie liefde mee
Ik zal mij hier veel sterker voelen dan bij jullie
Je gelooft dit niet, Ik weet het
Het is moeilijk te begrijpen
Mijn moeder
Je moeder verliezen, dat gevoel kun je niet beschrijven,
ik had gehoopt dat je wat langer bij mij kon blijven.
Dat mocht helaas niet zo zijn,
dat doet pijn, heel erg pijn.
Vele vragen die ik heb ,
1 daarvan is waarom ?
Waarom moest het gebeuren ?
Vandaag werd ik ineens heel verdrietig,
ik dacht aan jou.
Even zag ik weer jou stralende gezicht, vol levenslust.
Heel even was ik me weer van de realiteit bewust.
Jij was altijd de gene die voor me op kwam.
Jij was de gene die de schuld altijd op zich nam
jij hebt ons helaas moeten verlaten
maar in gedachten blijf ik nog altijd met je praten
Waarom moest dit gebeuren ?
Waarom jij ?
jij was toch nog zo gelukkig en blij !
Maar hopelijk ben je dat daar ook ,
en 's nachts kijk ik soms uit het raam,
en dan zie ik jou ,
daar als een mooi sterretje staan !
Lieve Mama
Ik zal je nooit vergeten
Gemaakt door Mloes
Moeder en dochter
Wat heb ik jou misdaan?
Waarom ben je zo ver gegaan
De familie staat achter jou
En ik, ik sta in de kou
Ik blijf maar hopen
Dat het op een dag anders zou lopen
Ik wil zo graag een keer weer plezier maken
Maar het enigste wat je doet is je dochter afkraken
Wat doe ik in jou ogen niet goed
Vertel mij als een echte moeder hoe het dan wel moet
Ik wil er ook bij horen
Maar ik kan jou alleen storen
Maar de woorden wat je zei zullen altijd bij me blijven
Ik kan over ons zowat een boek schrijven
Ik wil niks meer te maken hebben met dat bekvechten en zelfs geen relletje
Want wat wij met elkaar hebben als moeder en dochter is geen SPELLETJE!
Overpeinzing
van een moeder
Als ik zo zit op mijn balkon
zou ik willen dat ik toveren kon
Dan had ik me dochters vaker om me heen
en voelde ik me niet zo geheel alleen
Ik weet ik heb jullie vader na 29 jaar verlaten
een jaar is nu voorbijgegaan
en ik heb er vaak bij stilgestaan
spijt heb ik niet maar het doet me wel verdriet
dat ik jullie wat vaker wil zien waarom lukt dat nou niet
Ooit zal ik het aan jullie vragen
en ik wil niet klagen
loslaten is het parool
maar dat is moeilijker dan ik dacht
vriendinnen ja daar zou ik bij uit kunnen huilen
maar dit intense verdriet
ik wil niet dat iemand dat ziet
Ik wacht gewoon tot de dagen verstrijken
en ik weer met een lach op alles terug kan kijken
Lieve Opa
opa heb je heel even de tijd
ik moet gewoon even wat vertellen
wil je nog zoveel vragen
moet gewoon heel wat aan je kwijt
ik heb zoveel vragen in mijn hoofd
zoveel dat ik het niet meer weet
wat me leven zo erg verward
wat me soms genadeloos verdooft
opa vindt ik de liefde van me leven ?
zal er ook iemand voor mij zijn
die diep bij mij naar binnen reikt
die mij de echte liefde kan geven
opa weet jij of papa en mama van me houden ?
of ze echt veel om me geven
of leven ze in hun eigen wereldje
hatelijk,eenzaam en koud ?
opa waarom heb ik zoveel pijn?
doe zoveel goeds voor iedereen
heb allen voor sommige gedaan
waarom hoort het zo te zijn ?
opa is hij de juiste man?
moet ik voor hem gaan strijden
me nog eenmaal blootgeven
er allen aan doen wat ik kan
opa soms wil ik zograag opgeven
denk ik het heeft toch geen zin
zoveel ellende die ik niet verdien
wat is nou de reden van dit leven
kon je me dit alles maar vertellen
al zei je het maar in een droom
om me even een opstapje te geven
zodat ik al de wonden goed kon maken
lieve opa je was voor mij een wijze man
hoop al mijn antwoorden te vinden
gewoon weer wat zekerheid in me leven
zodat ik alles weer met een lach aankan.
Gemaakt door Jennifer |
